Dit forum liep van 2008-2020, is nu gesloten en te bekijken als archief. Berichten plaats je in het nieuwe droomforum

Enge, maar ook grappige droom.

9 jaar geleden

Hoi!

Ik droomde vannacht echt iets super raars, ik heb hieronder opgeschreven wat er allemaal in gebeurde en ik vraag me af of het een betekenis heeft. Hier komt het:

Het was oorlog. Overal waren soldaten die erg gevreesd waren. Karl Ruprecht Kroenen (dat metalen-lijk-mens-ding uit Hellboy) was de leider van een groep tegenstanders. Wij (ik en nog wat vrienden) deden ons best om niet gevangen te worden genomen door de slechteriken. Helaas lukte het niet helemaal. Al snel kregen ze ons te pakken en zaten we vastgebonden in een ruimte waar een mooie kroonluchter in hing. "Nou," zei een half Hitler-half Voldemort mens. "Willen jullie een pijnlijke dood, of mij dienen?" Ik hoefde daar niet zo lang over na te denken. "Jou dienen!" zei ik gestoord. Een paar van mijn vrienden keken me vreemd aan. "Verrader!" zeiden ze. "Nou, ik sterf liever geen pijnlijke dood!" reageerde ik.

De oorlog was voorbij en ik was opeens op een heel andere plek. Ik zat in een auto samen met Abraham Sapien (dat vis-mens uit Hellboy) op een groot plein en ik had zin om paard te gaan rijden. Ik pakte mijn telefoon. "Hallo, mag ik paardrijden?" vroeg ik aan iemand aan de telefoon. Het enige wat de man aan de telefoon zei was "Ja," en toen hing hij op. Ik keek gestoord om me heen. Op dat moment kwam er een zwarte koets aan met 2 zwarte paarden ervoor gevolgd door nog meer paarden. Op sommige paarden zaten soldaten uit de oorlog van toen net. Vanuit de auto keek ik hoe er een vrouw opstond van het bankje dat aan de rand van het plein stond en verbaasd keek naar deze optocht. Opeens stapte Kroenen uit de koets. "Oh damnit," zei ik. Kroenen keek rond maar zag ons blijkbaar niet. Toen zag hij de vrouw en hij liep op een heel dreigende manier naar haar toe. De vrouw keek alleen een beetje dom in de metalen ogen van de gast. Al snel kwamen er wat soldaten bij staan. Tot mijn grootste schrik sloeg het metalen gastje een arm om de vrouw heen en lachte gestoord. Toen duwde hij de vrouw tussen alle soldaten en eiste dat ze voor hem ging werken. Inmiddels was onze hele auto omsingeld door paarden, en ik keek Abe verschrikt aan. "Even Apeldoorn bellen!" zei ik terwijl ik mijn telefoon uit m'n broekzak haalde. "Hey Abe, weet jij toevallig het nummer uit je hoofd?" Abraham legde een hand tegen zijn hoofd aan. "Misschien heb ik het nog wel ergens in mijn geheugen.. Uhm.." Hij dacht een poosje heel diep na. Toen schudde hij zijn hoofd. "Nee, ik kan er niet meer op komen." "Achja," antwoordde ik. "Dan zoek ik het wel op op Google." Ik pakte mijn iPod en typte bij Google in: 'Apeldoorn bellen'. Maar er verscheen geen telefoonnummer. Toen typte ik 'even Apeldoorn bellen'. Weer verscheen er geen nummer. "Wat is er mis met dit ding?!" zei ik kwaad.

Het was middag. Ik vertelde aan mijn ouders en aan mijn broertje over de droom die ik had. "Ja, en al die paarden.." zei ik. "Dat doet me eraan denken." Ik keek naar mijn broertje. "Zullen we een wedstrijd doen wie het meeste hooi in zijn hok kan gooien?" Mijn broertje accepteerde dit. Ik stond klaar bij het caviahok en m'n broertje bij het konijnenhok. Start! Als een gek begon ik al het hooi uit de schuur in het caviahok te proppen. Maar de hooi was op een gegeven moment al op. "Ik heb een idee!" zei ik. Ik pakte mijn telefoon. "Ja ik heb een paard nodig!" schreeuwde ik in de telefoon. "Komt voor elkaar," reageerde de man die ik aan de lijn had. "Uh, je vergeet het hooi.." zei moeder. "Oh ja! Met hooi!" zei ik nog snel voordat de man ophing. "Denk je echt dat dit gaat werken?" vroeg moeder droog. Ik knikte. "Maar natuurlijk!" Snel rende ik naar de voortuin en zag Cees (de overbuurman) met Bibi (zijn hondje) lopen. "Hey heb je nog wat hooi!?" schreeuwde ik naar hem. Cees schudde zijn hoofd en ging snel terug naar binnen. Opeens hoorde ik een hard kabaal uit de richting van waar de speeltuin was komen. Opeens kwam er een zwarte koets aan met paarden ervoor, gevolgd door heel erg veel paarden en op sommige zaten mensen.. Soldaten. "Oh damn.. Niet alweer."

Dat was mijn droom! Nou, ik vond het echt vaag aangezien er wel een soort van verhaal in zat en ik kon me bijna alles nog herinneren! Ik vond het ook vreemd dat ik in mijn droom mijn droom vertelde. Daardoor voelde het nogal echt.

Groetjes! CursedNut.