Thriller droom

  • Auteur
    Berichten
  • Claire Bear

    Ik had een hele rare droom. Ik was op het spoor meerdere malen, de ene keer moest ik door de modder naar de trein die ik vervolgens niet haalde, daarna kwam er een groepje die ook verdwaald was geraakt op het spoor, en gingen we samen uitzoeken hoe we thuis konden komen. We zagen mini auto’s maar daar paste we niet in? Toen zag ik een auto waar we wel in paste, maar daar paste er maar 3, en we waren met z’n 5en. Vervolgens kwam er een machinist en die bood ons aan een lift te geven met de trein. Dus we stapten in de trein. Daarna had ik perongeluk gezegd dat ik er in Nunspeet uit moest, vervolgens stond ik op dat station, en had ik geen idee waar ik heen moest, het was koud en stormde en ik raakte in paniek. Vervolgens tikt iemand m’n schouder aan en vraagt waarom ik zo schreeuw. Ik zat dus nog in de trein. Degene zei dat t goed kwam en ik me geen zorgen hoefde te maken. Uiteindelijk stond ik op de 1 of andere manier alsnog op station in Nunspeet waar ik niks en niemand kende. Ik dacht: ik bel m’n grootmoeder die is altijd wakker van 12 tot 12. Maar het was al wat later in de nacht.. dus ik bleef bellen, maar ze nam niet op. Toen belde ik een jongen die ik afgelopen weekend had ontmoet in de kroeg. Hij zei: probeer te slapen tot in de morgen, mijn zus werkt bij de NS daar, dan brengt zij je thuis. Opeens, was het de volgende dag. En ik zag een gezin vertrekken met de trein, maar de deuren gingen dicht en hun kind zat nog niet in de trein. Dus dat kind van ca. 1,5 jaar oud ging op het opstapje van de trein zitten. Ik wilde hem beetpakken op m te beschermen maar ik was net te laat en de trein reed weg. Ik maakte me meteen heel veel zorgen. Ergens in de tussentijd had ik ook mijn beste vriendin gebeld, dat ik was verdwaald en nergens heen kon. Die probeerde me rustig te houden via de telefoon etc. Ze zei als je het echt niet red, moet je me gewoon weer bellen dat kom ik eraan. Vervolgens dacht ik de zus van die jongen te zien lopen, van het weekend ervoor. Dus ik dacht mooi. Einde van dit horror verhaal, Let’s get Home! Dus ik loop richting haar, maar zie dat ze ergens in een soort hut naar binnen loopt. Ik durfde er niet achteraan. Dus ik verstopte me erachter, toen ze eruit liep wachtte ik tot ze weg was. Ik liep naar binnen. Ik deed de deur open, draaide een kwartslag, en zag mijn beste vriendin, vastgebonden in een stoel, zonder ogen. Waar haar ogen hoorde te zitten waren lege gaten geworden. Ik was doodsbang. Ik belde mijn grootmoeder, en mijn pleegmoeder, me pleegmoeder nam op. Ze zei sorry ik bel je later terug heb even geen tijd. Dus daar zat ik. Samen met mijn beste vriendin, die half dood was. Ik moest iets doen, maar kon nergens op komen. Wat moest ik?! Mijn gedachte werden onderbroken door voetstappen richting de hut. Ik verstopte me. En zag zijn zus binnenlopen. Verder kan ik me niet goed herinneren wat er gebeurde. Ergens korte tijd daarna liep ik naar buiten en zag zijn zus staan. Ik appte de jongen van de kroeg, en zei dat ik al thuis was gekomen. Doodsbang voor wat er allemaal kon gebeuren. De rest vd droom kan ik me niet goed herinneren.

    Ebeline

    Spoor en trein staat voor je levensweg of doelstelling.
    Modder staat voor obstakels in je leven waardoor je opportinities misloopt (trein missen)

    De groep mensen kan symbool staan voor meerdere aspecten van jouw persoonlijkheid. Jullie passen niet met zijn allen in de auto. In hoeverre word jij geaccepteerd? Of cijfer jezelf weg om geaccepteerd te worden?

    Station Nunspeet wachten: Een andere richting opgaan met je leven. Onzekerheid over verandering
    Oma staat symbool voor veiligheid maar ook goed voor je zelf kunnen zorgen

    Het kindje staat symbool voor je innerlijke kind, het suggereert dat er in je opgroeien iets vervelends is gebeurd waardoor je nu moeite hebt om je leven richting te geven

    Een hut in je droom verwijst naar je onontwikkelde zelf. Je zou je horizon moeten verbreden (met nieuwe ervaringen).

    Vastgebonden: jezelf beperkt voelen

    Geen ogen: je ziet het werkelijke plaatje niet

    De stoel, pleegmoeder die geen tijd heeft. : Jouw gevoelens worden genegeerd. Iets meer bij je zelf stil staan

    0
    0
    Helaas, nog geen beoordelingen.
    Ogenblik geduld...
Pagina NAN / NAN
2 berichten aan het bekijken - 1 tot 2 (van in totaal 2)
Je emailadres wordt niet getoond


<a href="" title="" rel="" target=""> <blockquote cite=""> <code> <pre class=""> <em> <strong> <del datetime="" cite=""> <ins datetime="" cite=""> <ul> <ol start=""> <li> <img src="" border="" alt="" height="" width="">