Dit forum liep van 2008-2020, is nu gesloten en te bekijken als archief. Berichten plaats je in het nieuwe droomforum

Herbeleven van de dood van mijn vader, erg heftig

11 jaar geleden

Wat ik me herinner van de droom is als volgt:
Ik was met mijn moeder aan het praten. Opeens vertelt ze me dat mijn vader is overleden.
(mijn vader is overleden aan longkanker toen ik 14 was en ben inmiddels 29 jaar)
In mijn droom kwam het als een shok. Mijn moeder zegt namelijk dat mijn vader een half jaar geleden is overleden.
Ik was zo boos, hoe kan ze dit voor mij achterhouden?! En begrijp opeens waarom mijn vader me het laatste half jaar niet meer bezocht heeft en waarom ik hem niet meer zag. (terwijl in het echte leven mijn vader bij ons altijd heeft gewoond) Mijn moeder liet me en filmpje zien waarop te zien was dat mijn vader werd afgevoerd in een ambulance (overleden)
De ambulance stond half onder water op een trap in een plaats/gebied van mijn computergame. In ieder geval was het niet specifiek die plek maar ik dacht in mijn droom:
Waarom was ik niet met mijn controller met mezelf naar die plek gegaan in de game dan had ik mijn vader wel kunnen zien!
Ik werd dus heel boos op mijn moeder omdat ik geshokeerd was dat zij die informatie had achtergehouden voor me en pak haar arm vast.
Opeens zie ik hoe dun haar armpje is. Net zo dun als en bot met vel erover maar dan letterlijk. Ik schrik me helemaal rot en wordt nog angstiger.
Ik zie dat mijn moeder heel verward is en zoveel verdriet heeft ervan dat ze niet meer in staat was om goed na te denken. Toch lacht ze half zenuwachtig als ze zegt dat ze dit ook niet zo had gewild en zelf niet bewust is hoe dun ze nu echt is geworden. Ik denk bij mezelf: Nu kan mijn moeder ook nog ieder moment dood gaan!
Uit paniek geef ik haar een stuk vlees (soort boterhammenworst paar plakken op elkaar) en gebaar het naar haar mond. Ze stopt het vlees in haar mond en zegt dat ze het allemaal niet zo snel kan. Dan zie ik opeens een neus verschijnen en snel daarna 2 gezichten. Een man en een vrouw. Ze pakken me vast en zeggen dat ze van een psychiatrische inrichting zijn. Op dat moment ben ik zo verward omdat ik verdrietig, angstig en helemaal in spanning zit door alles wat ik in een korte tijd zag en hoorde. Ik merk dat de mensen niet echt van een psychiatrische inrichting zijn maar dat zij misbruik willen maken van mijn toestand. Ik dwing mezelf dan ook kalm te blijven zodat ze niet kunnen aantonen dat ik ontoerekeningsvatbaar zou zijn of wat dan ook. Daarna werd ik wakker. Ik voelde me zo ontzettend rot en ben na een half uurtje met het licht aan weer in slaap gevallen. Ik werd om zes over 3 snachts wakker uit mijn droom om 2.12u werd ik ook al wakker dus ik weet dat de droom nooit langer heeft geduurd dan een uur.